De eerste stap: is doen in het laten.

Ja, gewoon even niets moeten maar je gevoelens toelaten in je lijf, daarvoor heten ze ook gevoelens. De emotie zorgt ervoor dat je er uiting aan kan geven. Toelaten en doorlaten..

Zo mooi toen een vriendin ooit tegen mij zei: “Laat het leven door je heen waaien”.

Net als de natuur. Zelfs de sterkste eik laat zijn takken meebewegen met de wind en laat zijn bladeren los. Het riet langs de waterkant buigt naar voren om de wind over zich heen te laten gaan. Het voor nu voortduren. Storm gaat weer voorbij. Wind gaat liggen. Dat geldt ook voor jouw verlies. Als metafoor hierin; wat heb jij (los)-te-laten en wil je wel doen? Net als een eik en het riet:….kun je buigen voor jezelf en je overgeven aan je tranen en als de eik de storm door je heen laten gaan?

Ondertussen beweeg jij mee tussen doen en laten en ontdek jij je veerkracht. Welke veerkracht kun je inzetten? Waar zit jouw veerkracht in het doen en laten. Wat doe-wil-kan ik wél en wat laat-wil-kan ik niet? In perioden van verliezen is het belangrijk om hier aandacht aan te besteden.

Ervaringen die over verlies gaan, werpen je op jezelf terug. Wie ben jij zonder de ander, zonder je baan, zonder je gezondheid, zonder…

Je kunt alleen vertrekken vanuit het midden, je eigen basis, je ‘ik’. In mijn livedag gaan we voelen waar je veerkracht zit en onderzoeken wat heb je te doen en te laten?

Dit bericht is gepost in Blogs. Bookmark de link.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *